December te Brugge, door Anna Costenoble

Alleen die ene dramatische dag heb ik Sinterklaas nooit vergeven! Ik had een grote stenen pop gekregen met echt haar dat je kon kammen en ogen met echte wimpers die zich sloten als ze op haar rug ging liggen. Zoveel breekbaar steen nodigde niet uit om te knuffelen en ze zat in het bed van mijn liefste lappenpop Katrijntje. Mijn dierbaarste vriendinnetje was door Sinterklaas meegenomen. Mama zei dat ze zo vies en versleten was dat Sint haar naar de poppenhemel had meegenomen waar ze weer helemaal opgelapt zou worden. Ik durfde niet te huilen en niet ondankbaar te zijn, maar die 6 decembernacht heeft Sinterklaas het bij mij verbruid en met die afstandelijk grote pop is het nooit wat geworden. Haar ogen gingen haperen en dan loenste ze of bleef door spleetjes kijken. Ze vond haar einde toen ze uit de charette viel en op de Brugse kinderkopjes terechtkwam.