Jozefke, door Leo Wagemans

Dan komt de pastoor naar ons toe, vertelt dat zieke Jozefke door onze Lieve Heer is geroepen. Wij begrijpen deze woorden niet en vragen wat dat betekent. Dan zegt hij: “Jullie broertje is gestorven en is nu een engeltje in de hemel.” Wij willen dit niet horen, hoe mooi het ook mag klinken. We gaan snel naar zijn bedje kijken. “Jozefke slaapt,” roepen we in koor, want wij willen niet dat hij dood is en bij ons weggaat.