Gedichten over herinneren, door Monica Boschman

jaargang

ik tel verder
niet terug

ik kijk vooruit
niet achterom

maar juist wat was
maakt mij tot wie ik ben


van gisteren

ik ben niet van gisteren
weet best dat vroeger
ademt in mijn woorden

al mijn stappen rijmen
op de zachte klinkers
van een lief refrein

ik zing alles voor me
zo vol van gisteren
dat ik vandaag vergeet


toegang tot toen

in de waan van wijs en grijs
dwarrelen wachtwoorden
door geboende gangen

een bromtol flitst naar
beelden van een ventje
in zijn streepjestrui

de geur van stro kraakt
gedachten tot een zachte
blos op verweerde wangen

dingen zijn pas voorbij
als niemand, echt niemand
ze meer herinnert